Ik heb nog 2 treinuurtjes te gaan… tijd om de blog weer een beetje aan te vullen!Wat doe je anders op de trein. Van lezen val ik in slaap. Althans gisteravond. Ik zou een filmpje kunnen kijken maar ik weet niet of de batterij van de laptop dat haalt. En naar buiten kijken haalt niet veel uit want alles is wit-witter-witst. Doet me toch weer even twijfelen.. (het is zo mooi :-)) maar de plicht roept :-)
Voor wie zich afvraagt wat ik in een trein doe op dit uur op een maandagochtend (het is momenteel iets na 8): De mama is gestrand in Milaan. Eerst was er sneeuw in Charleroi. Nu is er sneeuw in Milaan. De voorraad sneeuw boven Charleroi is ondertussen wel uitgeput. Dat wordt toch verteld.
Er wordt op de luchthaven geroddeld dat er tot wel 60 cm sneeuw zou liggen en dat maakt me toch een beetje jaloers. Maar hoofdzaak is nu dat de mama thuisgeraakt. De vlucht van zondag, 21u is afgelast, de mama wilde niet op hotel gaan dus ben ik met trui, broodjes, laptop, dvd’s, boek en tijdschrift naar de luchthaven vertrokken om haar gezelschap te houden. Aangezien de reis naar Bergamo zo’n 3u duurt, had de mama de tijd om het koud genoeg te krijgen, naar het thuisfront te bellen en alsnog een hotelkamer te boeken. Dus we hebben in een paar uurtjes (al slapend weliswaar) in een sjiek hotel doorgebracht ( voor een last-minuteprijsje > aanrader :-) ) en zijn vanmorgen terug naar de luchthaven vertrokken. Met 'het papiertje dat gestrande reizigers krijgen'. Een ‘kadobon’ voor een nieuwe vlucht. Ik vraag me dan af of er een maximum aantal kadobons per persoon bestaat. Want het ziet er niet naar uit dat het weer plots gaat veranderen vandaag.
Maar we blijven positief. Desnoods wordt het een tweede last-minute-hotelnachtje, maar dan zonder mij. I’m hitting back to Genova. Het einde van een leuke week dringt zich op.
We hebben er 3 evenwichtige dagen van gemaakt met een mooie mix van cultuur, wandeling, kerst-shopping, gastronomie,… :-) En ik denk dat we ondertussen echt wel alle belangrijkste straten, gebouwen en toeristische trekpleisters bezocht of bekeken hebben...
Kerkhof: Cimitero di Staglieno (hoe raar het ook klinkt, dit is een van de machtigste dingen die ik in
Genua zag ... 160 -!!!!!- ha groot... daar kwam geen einde aan)
Navebus (bootje) naar Pegli (waarbij we welgeteld 2 minuten de tijd kregen om af te stappen ... wat dus
niet gelukt is, met gevolg dat we al terug op weg naar Genua waren toen we beneden stonden + dat
de zee al wat woeliger was geworden en de mama niet meer helemaal in haar element was ....
RESULTAAT: eens in Genua hebben we de bus dan maar richting Pegli genomen!)
Parco Durazzo Pallavicini (Pegli)
Focaccia Piazza de ferrari
Antiekmarkt in Palazzo Ducale
Buurt school / porta Soprana / Casa di Colombo
La Traviata (opera) @ Teatro Felice
Museum / winkeltje Liguria Style (ambachten en specialiteiten uit de streek)
Optocht op Piazza de Ferrari
Bezoek Palazzo Ducale (dankzij de kuisploeg hebben we de twee grote zalen van
het paleis kunnen bezoeken, die normaalgezien niet open zijn voor
Lunch & koffie @ La Feltrinelli om af te sluiten
Maandag – dinsdag – woensdag waren verder niet zo boeiend. Ik had les en heb tussendoor gekuist. Het was mijn beurt om de keuken te doen. Voor het eerst in 10 jaar (om een ruwe schatting te maken) zijn de keukenkasten (althans de buitenkant, de binnenkant is voor volgende keer) ook weer eens proper (lees: je kan ze aanraken zonder eraan te blijven plakken, zonder daarna de reflex te hebben je handen te wassen).
Ook de oven is zijn zwarte beschermlaag weer voor even kwijt, de koelkast blinkt weer en is voor een half dagje geen zwembad meer.
Tot de tv en parlofoon, niets is kunnen ontsnappen aan mijn schuursponsje en Cillit BANG :-) !
Daar kunnen Sien en Maria nog iets van leren.
Ter informatie: de sneeuw is hier zoooooooooo mooi. Niet mooier dan inBelgië, maar het doet toch iets raar, sneeuw hier. Hier in het warme Italië :-).
Die grote witte vlakten, die prachtige natuur onder een poederlaagje. MMM..
En dat mijn trein nu vertraging heeft, daar trek ik mijn even niets van aan. Het witte tafereel en het koude tochtje dat bij elke halte binnenwaait maakt me gelukkig.
De mama zit ondertussen ook op het vliegtuig. Laten we hopen dat ze binnen een dik uur in Charleroi zit en dat die 40 cm sneeuw daar verdwenen zijn.
Vorige week was niet boeiend genoeg om teveel woorden aan vuil te maken. Beide lessen waren afgelast. Het wordt er niet beter op. Dus ik heb me maar bezig gehouden met kerstcadeau’s kopen / maken / bestellen. Het grootste deel is al rond, we zijn nog nooit zo flink op tijd geweest. De lessen van de week daarvoor zijn ook grotendeels herhaald en proper in de nieuwe schriftjes genoteerd (pagina links: mix italiaans/nederlands/frans uit de les zelf – pagina rechts: ruimte voor duidelijke nederlandse vertaling of verduidelijking :-)… eens zien of dat gaat werken). En ik heb de perfecte maillot voor ‘danza classica’ gevonden: zwart, mooi uitgesneden, zacht, afslankend en spotgoedkoop.. IDEAAL. De lessen deden wederom deugd.
Als je het mij vraagt, het zal heeeel snel Kerstmis zijn. En fout of niet, ik mag dat met een hoofdletter schrijven want het is mijn lievelingsfeest. Het mag dan grotendeels aan de sneeuw liggen, ik ben echt volledig in de stemming. Mijn eigen verjaardag eindigt meestal in een flop. Niet dat ik geen ideeën heb, er is gewoon geen ideale manier om je verjaardag te organiseren. Althang geen ideaal moment. Te vroeg op voorhand schept de indruk dat je aandacht wil (en vooral veeeel kadootjes, berichtjes, kaartjes, telefoontjes), te laat in gang schieten zorgt ervoor dat de helft het vergeet. Als er dan al een ideaal plan-je-verjaardag-tijdstip bestaat, ga ik er telkens los over.
MAAR Kerstmis, met een grote ‘K’, that's my party. Dat van mij en iedereen die ik graag zie. Sneeuw, kadootjes, kerstdiners, de openhaard, DE KERSTBOOM (en uitgerekend de kerstboom komt er dit jaar niet) … Alles zorgt voor ‘stars in my eyes’.
Die kerstboom, da's een dubbel gevoel. Het was een wijze beslissing en ik ga erbij blijven maar soms knaagt het toch. Ik wil simpelweg geen 2 van mijn 17 dagen in België ‘verspillen’ aan het opzetten en afbreken van de kerstboom. En aangezien ik van kleur wilde ‘switchen’ dit jaar, zou dit op de koop toe ongewenste extra kosten met zich meenbrengen. Absoluut niet het moment dus.
Voor 2 weken is het ook bijna de moeite niet. We gaan hoogstwaarschijnlijk zoveel tijd buitenshuis doorbrengen dat ik beter gewoon de knop omdraai en geniet van de kerstboom van vrienden en familie.
Dus zorg allemaal maar voor een mooie kerstboom dit jaar, in het belang van mijn kerstgevoel :-)...
En voor je eigen kerstgevoel uiteraard. Voor het algemeen welzijn van het menselijke ras!... NAH!
Ah ja voor ik het vergeet:
(en in mijn adventkalender - OOOH JA :-p - zaten de voorbije dagen volgende chocolaatjes – met de enige echte chocolade zoals alleen advent-kalender-chocolade-fabrieken ze kunnen maken :-) :
5. en 6. doe ik vanavond open :-))
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
