DAG 49 + 61: DANZA CLASSICA

Ik was jullie in het vorige bericht vergeten te vertellen dat ik die woensdagavond nog mooi heb afgesloten met mijn eerste les ballet in het italiaans.

Ik had mijn trein dan toch gemist, dus ik ben iets anders gaan halen om aan te trekken en ben naar de dansschool vertrokken.

Er zijn 3 verschillende niveau's dus ik besloot de groep 'intermedio' te proberen. De lenigheid en conditie die de 13 jaar ballet me hadden opgeleverd zijn de laatste 5 jaar in rook opgegaan door zo goed als niet te sporten...

Een beginnersniveau zou misschien net te gemakkelijk zijn geweest, maar intermedio moet voor voldoende uitdaging zorgen.

En ja hoor, uitdaging genoeg... Man, dat was dus ni van de poes he :-)

Ik was uitgeteld na de 1,5u durende les, elk spiertje in mijn lichaam is weer wakkergeschud en het was alsof ik die oefeningen nog nooit had gedaan... fysiek dan toch. Mentaal voelde ik me weer op mijn plaats. Finally!

Het geheugen moet toch ook dringend weer getraind worden, terwijl de meerderheid van mijn groep meteen mee is met de oefeningen, sukkel ik een beetje, terwijl ik naar het gedisciplineerde meisje voor mij kijk. De lerares is een mooie jonge vrouw, ik schat rond de 25, met eerder poolse gelaatstrekken en een Amerikaanse naam. Hilary is streng, je merkt dat ze een gedisciplineerde klassieke opleiding heeft gehad, en roept en slaagt erop los :-).

De jongen in onze groep moet na die eerste les vol blauwe plekken gestaan hebben :-)

Na de les vraag ik haar of het toch geen beter idee is dat ik naar de eerste groep overstap, omdat het voor mij best wel moeilijk is om meteen op dat niveau alle oefeningen te onthouden die nota bene in het italiaans gebrabbeld worden. Gelukkig maken ze in Italië ook gebruik van het franse jargon, maar dat moet uiteraard nog ontdaan worden van het Italiaanse accent..

Maar Hilary spreekt me tegen en vindt dat ik perfect in haar groep kan blijven. Ze verzekert me dat ik het niveau van de groep aankan en is ervan overtuigd dat als ik 2 keer per week kom, mijn eigen niveau snel weer het oude zal zijn... We zullen ze maar geloven zeker?

Al is het om weer wat in form te zijn als ik terug naar België kom. We gaan er terug stevig invliegen he!

Gisteren (ik wil jullie niet verwarren, maar nu heb ik het over maandag 08/11/2010 ... damn de tijd vliegt), was het net iets harder. Ik had amper gegeten overdag en mijn bloeddruk/ temperatuur/... begonnen een eigen leven te leiden. Zo'n 15 min. voor het einde van de les kreeg ik het warm en koud tegelijk, trok ik (volgens Hilary) bleek weg, werd ik draaierig ... NIET GEZOND :-)

Gevolg, ik moest met mijn benen omhoog tegen de spiegel gaan zitten, voor een volle klas... FANTASTISCH :-) ze kennen mij daar dus ook al.

Maar goed, we zijn weer wat calorietjes kwijt en hebben weer herboren spieren ontdekt. Ik wist niet dat ik mijn schouders de laatste 5 jaar zo had laten hangen (letterlijk dan). Zeggen dat ik vroeger automatisch met een holle rug, schouders naar achter en lange nek rondliep, nu is alles verloren :-). Schouders naar binnen, korte nek :-). We starten weer vanaf 0... of 1, het besef is er toch al. haha.

Woensdag beter! :-)

DAG 47-53: VENEZIAAAAA

Met veeeel vertraging, het verslag van twee weken terug:  :-)

maandag (25/10 voor alle duidelijkheid...) hadden we de eerste les van Restauro Urbano. Les kon je het niet echt noemen, eerder een inleiding over het vak en gevecht over de planning van de uitstappen. Na 2u waren we er nog steeds niet uit, maar heeft de prof de les dan toch maar 'afgesloten'.

Whatever ...

Ik ben dan maar wat fruit en groenten gaan halen op de versmarkt, daarna wat beleg bij de slager en wat 'libretti' (kleine vierkante pistoleetjes met een deuk in ... ze lijken effectief wat op boekjes ... Had ik dat al verteld?? :-)) Geen gezever, snel eten en genieten van schelletjes verse italiaanse worst. Meer moet dat niet zijn :-)

Dinsdag luidde de planning: boodschappen doen. En dat is gebeurd... niet meer of niet minder.

Het was inderdaad niet zo'n boeiende dag. Maar ik ben blij dit toch met jullie te delen ;-)

Woensdag was dan weer net iets boeiender. Eerst en vooral zat ik met mijn dilemma. Zou ik naar Venetië vertrekken of niet? Ik had een dikke maand terug een zeer interessant voorstel gekregen van Marika. Zij werkt in Canada voor een nogal bekende architect, de zelf een week naar de Biënnale van Venetië zou komen. De man zou dit jaar zelf net niet geselecteerd zijn geweest om zijn land te vertegenwoordigen, dus ik mag aannemen dat hij niet zo slecht is in wat hij doet... Alleszins, het is een hele lieve meneer, die Marika en zijn 2 andere jobstudenten mee naar Venetië neemt. En Marika mag een vriendin meenemen... And here comes the fun part: ik ben ondertussen blijkbaar een vriendin :)

Dus dilemma: Gaan we 2-3 daagjes naar Venetië (inc. gratis overnachting) of niet....

Wat mij dus tegenhield was al de zever rond mijn thesisonderwerp (overleg maar eens met proffen over een onderwerp en zoek maar eens een promotor en co-promotor via mail..) en mijn learning Agreement dat maar niet rond geraakte.

Het zou dus afhangen van wat vandaag bracht. Als ik alle handtekeningen te pakken kreeg voor mijn Learning Agreement en het nog op tijd kon binnenbrengen EN als ik de juiste mails van mijn proffen kreeg voor de thesis.... GROEN LICHT. Anders niets.

Om 11u15 eerst afspraak in de les Labo. Ik moest tegen vandaag de basisplannen maken van de toren, om de foto's op aan te duiden. We zitten momenteel in een eerste verkenningsfase: heel basic een beschrijving maken en schadebeeld schetsen van het te bespreken gebouw.

Ik ga dus snel mijn plannen afdrukken voor de rest van mijn groep.

Snel was het voor een keer wel. Maar ik heb zo'n vaag vermoeden dat ze me doorhadden. Da's geen italaanse en we gaan ze liggen hebben..

VIJF EURO TACHTIG VOOR 8 BLAADJES PAPIER !!!!!!

Afzetters!

super kwaliteit, dat wel, fantastisch glad en dik papier... HEB IK DAT GEVRAAGD ???????

Ik denk het niet.

De les zelf was minder interessant, de groepsleden waren gelukkig met de plannen, de proffen hebben weer veel te lang op zich laten wachten, ik heb 1 van de 2 handtekeningen kunnen bemachtigen (de man heeft zelfs niet gelezen wat er op het blad stond) en de andere man (mysterious Bobbio) was weeral onvindbaar.

Het Learning Agreement is op het Erasmus secretariaat geëindigd. Juffrouw Laura gaat het naar Artesis doorfaxen als Bobbio het getekend heeft dus da's een zorg minder... of laten we dat eventjes geloven.

WE GAAN NAAR VENETIË... (of toch met vertraging. De bus heeft er woensdagavond 40 min. over gedaan om naar het station te geraken in plaats van 10 min. Dus bye bye laatste trein... morgenVROEG dan maar)

GIOVEDÌ, 05:00u, Passo dell'Acquidotto: Doro wandelt naar de bushalte.

We gaan ervoor. Normaalgezien moet ik tegen tien voor zes  mijn trein hebben, tegen 7u40u in Milaan zijn en tegen 10u40 in Venetië. TRIPLE CHECK :-)

Venetië is zoooooooo mooi !!!!!

Ik was ervan overtuigd dat ik het allemaal veel TE romantisch en toeristisch ging vinden maar ik werd er op slag verliefd op.

Alles is proper in Milaan, elk steegje is er mooi, de mensen zijn er lief, de geluiden en geuren zijn er zalig.

We zijn meteen naar de Biënnale vertrokken maar de hele weg ernaartoe was al even verleidelijk.

De Biënnale zelf was 'inspiring'. De verschillende landen maken een soort installatie in hun vast paviljoen met werken van eigen bodem. Centrum van het gebeuren is een algemene tentoonstelling van internationale werken rond architectuur. De ene al wat minder 'binnen-de-lijntjes-gekleurd' als de andere.. Het was boeiend!

Maar we waren uitgeteld! En wat eet je als je uitgeteld bent? (de canadese vrienden konden hier geen antwoord op vinden maarik wel:) COMFORTFOOOOOD

m.a.w.: verse aardapelpuree (versie Italiana met zucchini, uiteraard... om het een beetje toegankelijker te maken) + worst :-)

Ik heb mijn vlaamse kookunsten bovengehaald en ze vonden het heerlijk! :-)

Zo had ik ook meteen mijn steentje bijgedragen en bedankt voor de overnachting. Ik had als kadootje een zak gedroogde tomaatjes gekocht, maar daar waren ze iets minder zot van ... :-)

Een tomaat-mozzarella'tje als voorgerecht en een 1€-taart als dessert: TOPMAALTIJD ! :-)

Voor ik dag 2 in Venetië overloop ben ik genoodzaakt jullie te vertellen dat ons appartementje aan het water gelegen was, zicht op het mooie kerkhof (midden in het water): WHAT A VIEW...

Ik had de dag voordien een boekje over Venetië gekocht en dat kwam vrijdag mooi van pas.

Marika en Samuel gingen naar de eilanden vandaag, maar ik wilde eerst het centrum goed bezocht hebben, de eilanden doen we wel een volgende keer.

Halte 1: TORREFAZIONE MARCHI

een klein, oud koffie-barretje waar je de meest heerlijke koffie drinkt. Het is een van de twee laatste koffiebranders in de stad. De zakken koffiebonen staan in de winkel gestapeld, de klanten wisselen elkaar om de 10 min. af, de bonen worden voor je neus gemalen en verpakt.

Ik begin mijn dagje dus met een heerlijke espresso en bestel maar meteen 100g want ik ben na 1 slok al verslaafd. (f.y.i.: ik heb ondertussen de website gevonden en ze versturen over heel europa !!!!!! :-))

Halte 2: RIALTO MARKET

Op de brug krioelt het van de toeristen die de kleine winkeltjes bezoeken en zo veel mogelijk foto's maken. De sfeer is er leuk, maar als ook ik mijn foto's heb gemaakt, zoek ik toch weer de rustigere straatjes op. Hoewel, ik moest eigenlijk gewoon de massa volgen. Stilaan verspreide iedereen zich verder in de kleine straatjes.

Halte 3: AL MERCÀ

Dit is een kleine zaak op het plein (Campo Cesare Battisti), dichtbij de vismarkt die overigens ook een omweg waard was. De locals komen her 's middags een glaasje prosecco drinken en cichetti eten (Venetiaanse snacks, lees kleine broodjes, kroket-achtige hapjes,... ).

Dus.. ik moest dat ook doen. En het smaakte :-)

Halte 4: VIZIO VIRTÙ

Toeval of voorbestemd, het lag op mijn weg. Ik MOEST er dus gewoon binnengaan.

Wat Vizio Virtù ook betekenen mag, ik vertaal: CHOCOLADE-WALHALLA !

Ik heb de keuze tussen gesmolten fondant-chocolade + water en suiker / gesmolten fondant-chocolade + melk / gesmolten fondant-chocolade + koffie. Ik neem de laatste en een pralinetje met balsamico azijn. Het is een van de vele specialiteiten van het huis... hmmm hmmm hmmmmmmm

Halte 5: PALAZZO GRASSI

Dit paleis is een van de musea met hedendaagse kunst. Er staat momenteel een interessante tentoonstelling met nogal lachwekkende stukken.. Je wandelt binnen op een flikkerende disco-dansvloer en die sfeer wordt het hele parcours aangehouden.. Apart maar wel de moeite.

Halte 6: ALASKA,

hét beste ijssalon van Venetië! De man wordt in alle mogelijke reisgidsen en -verslagen vermeld. Hij baat een minuscuul zaakje uit, met wat jamaica-versiering hier en daar, MAAR hij maakt vooral overheerlijk vers ijs. Het komt op een gelijke eerste plaats met GROM te staan... en dat wil al wat zeggen :-) !

Halte 7: appartementje > inpakken > station > treinuren verkeerd gelezen > terug naar appartement > broodjes voor onderweg gegeten > koffie drinken > slapen

Zaterdag zijn we dan echt naar huis (Genua-huis) vertrokken. Niet meer voor te lachen deze keer.

Daarvoor had ik nog 2u tijd om die ene wijk te doen die ik nog niet gezien had.

Heerlijk begin van de dag!

We beginnen aan onze lange reis naar Genua, Marika en ik. Ik heb daarna nog even de tijd om alles op te ruimen voor Sylvie aankomt.

Op naar een volgend weekje in Genua :-)

XXXXX

DAG 40-46 : WIM A GENOVA

Lieve vriendjes, ik moet jullie mijn verontschuldigen aanbieden:
1) sorry voor het wachten (ik had belangrijkere dingen te doen ;-))
2) sorry voor de details die ik vergeten ben (het is allemaal veel te snel gegaan)
3) sorry voor de details die ik bewust weglaat (ons weekje moet nog een beetje het onze blijven :))

Ik maak het ook meteen weer goed: hoewel we geen spectaculaire dingen gedaan hebben, het was een weekje om nooit meer te vergeten!

Wim is zondag aangekomen in Milaan, waar ik hem ben gaan opwachten, de shuttle naar Milaan Centrale had hij gemakkelijk gevonden maar die treinen, dat is toch maar een grote soep. En eerlijk gezegd, ik was maar al te blij dat ik hem al in Milaan kon zien. 10u 's morgens maar de tijd stond even stil.
De eerst volgende boemeltrein vertrok pas rond 12u25 dus we hadden tijd om een koffietje te drinken en even kort naar het centrum af te zakken voor een wandelingetje langs de Duomo en de Galleria. Daar was een boekenwinkeltje open, waar we gezellig tussen de boekjes konden slenteren, genietend van elkaars gezelschap.

Buiten regende het maar het kon ons niets schelen. Zolang we maar met twee onder ons oranje parapluutje konden lopen (even ter informatie, mijn roze heeft me vorige week in de steek gelaten en is in de vuilbak op school beland).

Na een vermoeiende treinrit, zijn we de tas op mijn kamer gaan afzetten en naar de supermarkt vertrokken voor wat vlees. Aangezien het net middagpauze was, heb ik ervan geprofiteerd om Wim kennis te laten maken met de trappen van Genua en hem het voetbalstadion te laten zien.

Ik had Wim liever nog wat langer laten slapen maar Lucia en haar man vonden het absoluut nodig om met veel lawaai en tegen mijn wil in,  het bed voor Wim te komen installeren. Ik wilde initieel gewoon de twee matrassen op de grond leggen, dekbed erover en klaar is kees. Als Wim dan weg is, zet ik het matras gewoon tegen de muur, en ondertussen hoef ik geen vuil bed in mijn kamer te hebben, dat ze van onder het stof in de kelder hebben gehaald.
OK, achteraf gezien moet ik toegeven dat ik best blij ben met het tweede bed. Het was al bij al niet zo vuil en bestond slechts uit een lattenbodem met poten onder. Die haal ik dus even snel uit elkaar tussen de bezoeken door. Het matras hebben we toch even 'gestofzuigd' (als je dat al stofzuigen kan noemen... het prehistorische ding maakt veel lawaai maar van zuigen komt er niet veel van in huis.. ) want op een matras vol haren van vorige gebruikers zou ik mijn hond nog niet laten slapen. Ach ja, dekbed erover en da's ook weer in orde.

Het werd een gezellig avondje met een glaasje rosé erbij en een deugddoende nacht om te herstellen van een vermoeiend eerste dagje.

Maandagmiddag moest ik naar de les. De les italiaans had ik 's morgens overgeslagen, ik was nog laat bezig geweest met opzoek- en schrijfwerk i.v.m. mijn thesisonderwerp en kon er bijgevolg niet uit. Het Belgje dat daar naast mij heerlijk lag te slapen zal er ongetwijfeld ook wat mee te maken hebben gehad. Maar we hadden daarna dan maar afgesproken dat Wim mee naar het eerste lesje Restauro Urbano zou komen en dan zouden we daarna de stad wat bezoeken.
Ik had het kunnen weten, de les was afgelast wegens 'onbeschikbaarheid' van de prof'.
Onbeschikbaarheid ... mja...

Maar goed, dat gaf ons wel de hele middag om de stad te bezoeken, wat te shoppen, ... een eerste kennismaking met Genua!

Dinsdag begon in mineur. Ik weet van mezelf dat ik extreem (iets té extreem weliswaar) op hygiëne gefocust ben, maar er zijn toch grenzen die je respecteert als je met meerdere mensen onder één dak leeft.
Uitgerekend ik heb een medebewoner die zich NIETS van die grenzen aantrekt. Met vuile schoenen de badkamer inkomen, niet kunnen douchen zonder de HELE badkamer nat te maken, er elke keer in slagen de WC niet proper achter te laten, geen rijst kunnen klaarmaken zonder dat de HELE keuken vol rijstkorrels ligt (en het blijft niet alleen bij rijst, je kan zijn hele weekmenu op het fornuis en de vloer aflezen), ... ALLES KAN !
En ik wordt daar lichtjes zot van :-) ...
Dus, ik weet niet meer juist of ik dit in het begin van mijn verblijf had vermeld, maar ik heb mezelf op dag 2 of 3 een badmatje en een anti-slipmatje voor in bad aangeschft (in krokodilvorm... :-) haha... waarvoor dank aan IKEA). Zo moet ik tenminste niet op zijn vuiligheid gaan staan..
Wat gebeurt er nu dinsdagochtend... ik leg alles klaar voor Wim in de badkamer, zodat ook hij zijn voeten op een proper matje kan zetten. Wim neemt een douche, kleed zich aan, komt naar de kamer om te zeggen dat ik naar de badkamer kan, ik neem mijn handdoek en kleren vast en stap naar de badkamer .... WIE ZIT ER IN DE BADKAMER ??? Oh ja: De vuile Est (ik wilde Estlander zeggen, maar dat is blijkbaar niet correct .. dus het is een Est ... het klinkt zelfs als een scheldwoord ... ).
En wat lag er nog in / voor het bad? Oh ja: Mijn krokodil en mijn badmatje !!!
Man man man ... ik kan niet eens beschrijven wat er toen door mij heenging maar het was licht te vergelijken met het gevoel dat de grond of liever je badmat onder je voeten wegzakt ...
AAARGH ...

Ik heb me dan maar aan de lavabo gewassen, heb de matjes daar laten liggen, heb de Est gezegd dat hij in het vervolg tenminste iets kon vragen als hij het licht zag branden en andermans spullen in de badkamer zag liggen en heb ik mijn over-reaction-bui beslist dat die matjes vanavond in de vuilbak zouden belanden.

Dat was nu het enige wat ze me hier niet moesten lappen se ...

Maar goed dat Wim er was.. We hebben onze broodjes en 3-cm-dikke boterhammen verder opgegeten (ik had bij de bakker een gesneden broodje gevraagd ... stomme ik :-) ... de vrouw nam een mes en sneed het brood in 6 gelijke sneeën... :-D) en zijn naar Nervi vertrokken. Even afkoelen.

Nervi was een schot in de roos, Wim was er dol op. Het is ook overweldigend mooi als je daar voor het eerst aankomt... en de volgende keren eigenlijk ook. We zouden uren op dat terrasje zijn blijven zitten, moest ik ook Camogli nog op de planning hebben gezet. Onderweg naar het station, zijn we nog even langs het park van Nervi gelopen. Dit staat bekend om zijn eekhoorntjes. Je moet eigenlijk een zak nootjes meebrengen als je erheen gaat. Het is heerlijk om die beestjes zo snel naar de noten te zien spurten. Ze schatten even voorzichtig hun gastheer in, keuren de noot van dichterbij, en vluchten er dan de bomen weer mee in. Na 15 min. heb je het er uiteraard gezien maar het is toch de moeite waard. Op naar Camogli.
Hoewel dit voor Wim toch niet op kon tegen Nervi hebben we er onze namiddag mooi afgerond. Even ontspannen op de rotsen aan het water liggen, even rondwandelen en afsluiten met een cocktail met zicht op zee. Het leuke aan terrasjes doen in Italië (als je frisdrank/alcohol neemt tenminste) is dat je er een massa hapjes bij krijgt :-)

We waren van plan op de avond met een etentje in Nervi in te zetten, op de terugweg, maar alle restaurantjes waren ondertussen gesloten. De toeristische periode is hier toch duidelijk al afgerond.
De zomer nog niet helemaal :-) ... voor ons Belgen toch niet. Het was een stralende dag, perfect om in een rokje rond te lopen. En ondertussen lopen al die Italianen al met hun winterjassen en warme truien rond.

Woensdag begon vroeg met een bezoek aan onze 'torre Specola' (de toren in het fort 'Castelaccio', die we met onze groep behandelen voor Labo. di resatauro). Wim lag ondertussen nog rustig te slapen.
We hebben een eerste reeks vragen beantwoord, een foto-reportage gemaakt om te kunnen linken met eerste basisplannen, wat geschetst, ...

Het zicht was er prachtig. De fortengordel is uiteraard in de hoogte gelegen, maar niet zoals in 'Edegem-hoogte', echt wel 'berg-hoogte'... Je hebt dus het meest fenomenale zicht over de stad. Het gebouw was boeiend maar het wordt geen simpele opdracht. De oppervlakte van de toren is echt niet te onderschatten en de schade toch aanzienlijk. We gaan er ons werk nog mee hebben.



Daarna ben ik Wim gaan oppikken op het appartement en zijn we langs de wijk Casteletto, Via Garibaldi, Via Bensi, ... afgedaald naar de haven. Het weer was nog steeds super dus het werd toch nog een zalig dagje.

Na een dutje op het drijven terras, midden in de haven, zijn we (met een omweg voor een fruitslaatje en een ijsje) terug naar de bus gestapt en hebben we nog een uitje naar IKEA gemaakt.

Met het risico nu door iedereen voor zot verklaard te worden (jullie doen maar :-)): ik heb een nieuw badmatje en antislipmatje gekocht. Ja, sorry.. :-) het moest. Ik kan het gewoon niet, op die andere matjes gaan staan, wetende dat die vuile Est erop heeft gestaan...
Dan ben ik maar gek :-)
(Iemand die je nog riekt als hij al een halfuur uit de kamer is, die is niet bepaald proper te noemen... en dan kan ik dit voorval uit principe gewoon niet wegslikken... geen denken aan :-))

Omdat we dan toch van plan waren geweest onszelf op een restaurantje te trakteren in Nervi, zijn we maar een hapje gaan eten in 'Vino e Cucina' op 5 minuutjes van mijn appartement, waar het toch een hele kunst bleek om in Italië op restaurant te gaan...
We vragen aan de studente die de bestelling opnam of een secundo piatto voloende is als 'hoofdgerecht' en nemen dan elks een gerechtje uit die lijst. Ik neem een stukje varkensvlees met aardappeltjes en paprika's in de oven. Geen haute cuisine maar zeker niet slecht. Wim neemt de tonijn met balsamico azijn. En dat is wat hij kreeg. Een stuk tonijn inbalsamico azijn. Niets meer en niets minder... We hebben er dan toch maar een slaatje bij besteld...

Donderdag is heel onverwacht uitgedraaid. Er was slecht weer voorspeld, dus ik dacht gewoon ons laatste dagje rustig in de stad door te brengen, misschien een palazzo te bezoeken... Maar de zon straalde en ik wilde er nog even van genieten. We waren wel veel te laat opgestaan maar hebben toch beslist om naar Cinque Terre te vertrekken. Dit zijn een vijftal kustdorpjes naast elkaar, die verbonden zijn met een smal bergweggetje. De weg stijgt en daalt afwisselend, dus het is best vermoeiend, maar het zou op zo'n 5u te doen zijn. Dat zat er bij ons sowieso al niet in, want dan moet je echt vroeg vertrekken, wil je s middags even kunnen eten enz.
Wij zijn uiteindelijk met de trein tot in Monterosso gegaan en hebben dan het stuk tussen Monterosso en Vernazza afgewandeld. Dit is een van de twee langste stukken. We hebben er zo'n uur en 3 kwartier over gedaan in de vlakke zon en hebben ons dan op een terrasje gezet voor een lasagne en wat trofie.
Een goed tip als je nog verder wilt wandelen: zet je niet neer want de goesting is over :-)
Wij wilden niet per se verder wandelen dus we hebben er maar gewoon van genoten.

Tegen een uur of zes hebben we de train terug naar Genua genomen, we zijn nog even een stukje kip gaan halen en hebben een heerlijke gnocchi-gerechtje klaargemaakt en tenslotte zijn we nog even iets gaan drinken op Piazza delle Erbe. We mochten het niet super laat maken want Wim moest zijn zak nog maken om 's anderendaags naar Milaan te vertrekken. We gaan een dagje vroeger om er nog een shopping-day van te maken en zaterdag rustig met twee te kunnen ontbijten. Die treinrit is dan tenminste al achter de rug en een nachtje op hotel nemen we er met plezier bij! :-)

Het was er echt nog zalig! Het shoppen, het babbelen, het wandelen, het lachen, het eten. Het had allemaal eeuwig mogen duren!

Het is nu wel even wennen, weer alleen zijn op de kamer, alleen boodschappen doen, tegen een computer praten .. maar telkens ik naar de foto's kijk, geniet ik opnieuw... zo houd ik het wel weer even vol ... tot het volgende bezoekje :-)

***

DAG 38-39: WAITING DAYS...

Wat doe je als je weet dat je 'ragazzo' binnen twee dagen naar Genua komt. Believe me: niet veel nuttigs :-)

Vrijdag ben ik naar de les Italiaans geweest. Die was afgelast omwille van een onzichtbare betoging...
De wekelijkse boodschappen worden elke keer minder ingrijpend aangezien mijn voorraard elke week groter en groter wordt. De mede-kot-bewoner vroeg me al of ik een feestje zou geven met al het eten op mijn bureau dus ik moet dringend extra bergruimte voorzien. Dan lijkt het tenminste dat ik niet veel eet ... :-D
Ik eet hier ook helemaal niet veel trouwens ... ik heb gewoon graag van alles wat in huis. De laatste maand wordt sowieso restjesmaand. Een volle maand. Zonder probleem :-)

Zaterdag ben ik op zoek gegaan naar een opblaasbaar matras voor 2 personen. Decathlon: uitverkocht. Ikea: domme zet, uiteraard niet in het gamma. Castorama: CHE?...
Hmmm ... dan maar naar huis voor plan B: toch gebruik maken van het matras dat lieve huisbazin Lucia in de kelder zou gaan halen ... BAH (dan komt de hygiëne-freak in mij weer boven ... I know. I have to kill the freak ... maar ik kan het echt niet tegenhouden. Ik doe echt mijn best)

Dus .. BAH!
Ik zeg dan maar dat ik alleen het matras wil, dan leg ik beide matrassen naast elkaar op de grond en kan ik het gemakkelijk terug aan de kant zetten in mijn kamer wanneer niemand komt slapen. (excuses zijn gemaakt om ze te gebruiken ... :-) ... een vuil matras EN een vuil bed kan ik niet aan..)
Maar Lucia volgt mij in mijn redenering. Morgen zal het matras klaarstaan als ik met Wim terugkom uit Milaan. Super!

Het einde van een vermoeiend nutteloos dagje. Hou ik niet van he...
Maar zondag ziet er beter uit. Ik neem om 7u53 de trein naar Milaan om mijn Belgje op te halen !!!
Slaapwel!
X

DAG 37: 'UNA CENA QUASI PERFETTA' (dixit Thibault)

Donderdag, we hebben een 7-voudige date bij Marika vanavond dus er is werk aan de winkel.
Maar eerst naar het archief met mijn groepje (of toch de helft ervan). We hebben al 1 interessant document gevonden met toch een aantal pagina's tekst over de toren. Volgende keer meer want mijn collega's architectuur moeten naar de les, ik naar mijn keuken. Na een omweg langs de Franse markt. Tot zondag staan er zo'n 20 kraampjes in het Palazzo Ducale. Allemaal franse leveranciers die hun ambachtelijke en culinaire producten promoten. De lekkere franse kruidenworsten kunnen mij toch verleiden. Voor mij eentje met provencaalse kruiden, s.v.p.!
Boodschapjes in de Carrefour, nog wat fruit bij mijn lieve kruidenier, we kunnen eraan beginnen.
Ik maak mijn fruitslaatje, mijn honing-siroop als dressing... en dan is de les italiaans al lang begonnen.
'Merda!'
(ooh yeah... we vloeken als de echte italianen... ik ga jullie de lelijkste scheldwoorden besparen :-))

Dus we doen onvermoeid verder. Tweede stap: mascarpone-mengsel. Derde stap: KOEKJES KLOPPEN. Jiiiiiihaaaa! (met het lelijke baksteenrode kopje deze keer. Vorige keer was het een tang... dit is toch net iets eleganter in de keuken... :-))

Na wat administratieve tijdverspilling / blog-aanvullingen / updaten van de boekhouding maak ik me klaar om te vertrekken.

Het werd een waar culinair festijn :-D ... Een blik op ons menu

APERITIEF (Marika)
   Canadese sangria van witte wijn en vers fruit.
   Toastjes met brie / guacamole

VOORGERECHT (Thibault)
   Franse quiche met tomaatjes en andere zuiderse ingrediënten

HOOFDGERECHTEN
   Hollandse couscous (Veerle)
   Marokaanse aubergine/komijn-schotel (Rita)
   Frans Gorgonzola-slaatje (Guillaume)

NAGERECHTEN
   Duits-Belgische pruimencake (Rachelle)
   Antwerpse verrine met laagjes koek, fruitmengeling (peer + een weinig appel en appelsien + honingdressing), mascarpone-mengsel en een sabayon als toplaag.

WE ROCKED !! :-)

DAG 36: LABO. DI RESTAURO DEI MONUMENTI

Mijn ventje is zijn HUMO aan het lezen, dus ik kan mijn blog weer even updaten. Ik moet werkend Vlaanderen toch een reden geven om een pauze te nemen morgenmiddag :-)

Woensdag 13/10/10:
EINDELIJK: ik heb les vanmiddag!! De les begint om 11u15. Ik ben hiervoor nog even in het kantoor van signora Napoleone binnengesprongen maar met 2 studenten voor mij kom ik hier nooit buiten voor 12 uur.. Toch maar meteen naar de les, dan zijn we op tijd (ik maak vorderingen he vriendjes :) :) niet zo moeilijk met die Italianen ... het geeft me wat zelfvertrouwen ... :-D)

De les begon met een 'korte' inleiding over restauratie, aangezien de meeste studenten 'architectuurstudenten' zijn en dit als gewoon vak in hun klassieke opleiding volgen. Ze doen er allemaal wel goed aan een basiskennis op te bouwen over restauratie, vermits 80 % van de gebouwen hier (in Genua toch) worden gerestaureerd / verbouwd. Hier is geen plaats meer voor nieuwe gebouwen tussen alle  palazzi. Met meer dan 750.000 inwoners is dat niet verwonderlijk... (ik dacht tot daarnet nog dat het er 600.000 waren maar dank Wikipedia voor de correctie !) Heel de stad is al zo'n 2 eeuwen VOLgebouwd!
Maar dat terzijde, terug naar prof. Musso. Hij sprak tamelijk duidelijk. Mijn notities op mn Macje (ik had juist gegokt dat mijn twee-vinger-typwerk toch sneller zou gaan dan gekribbel) resulteerden in een tweetalige opsomming van woorden en korte stukjes uit de powerpoint, die ik later op het jaar wel zal ontcijferen... hopelijk :-)
Op het einde van de eerste leshelft vroeg ik hem wat de leerlingen moesten doen die nog geen groep hadden (3/4 van de 'erasmussers'), waarop hij ons spontaan als onderschatte kunstwerken op een openbare verkoop begon aan te prijzen..
Het zal niemand verwonderen dat we niet verkocht geraakten... ook niet toen ik onze e-mail adressen op het bord had geschreven, en nog steeds niet toen we ons wanhopig bij de prof aanmeldden.
Dan maar deel twee van het labo. afwachten. Afspraak na de middag in een ander atelier voor de goed/afkeuring van de onderwerpen.
Ik ben langs signora Napoleone gegaan voor de vakinhouden van de Scuola Di Specializzazione en de contactgegevens van de proffen. We staan weer een mini-stapje verder in de Grote Strijd der Erasmussers.
's Namiddags ga ik met een klein hartje naar het atelier ... hopelijk wil iemand mij vanmiddag wel in zijn groep. Ik heb een lekkere panini op, heb de e-mail adressen die ik zocht, en ik heb mijn eerste cursus gekocht ondertussen dus ik MOET er ongetwijfeld gelukkiger uitzien dan vanmorgen..
Na 15 min. heeeel wanhopig kijken, word ik aangesproken door een leuk groepje. 'Het is in de sjakosh !' :-) Ze hebben al een onderwerp en het wordt goedgekeurd! Triple YES !!!
We behandelen een 19de eeuwse uitkijktoren van een van de forten rond Genua. 'Torre Specola' van Forte Castelaccio, ietsje buiten het centrum gelegen.

Na wat opzoekwerk in de bib, werd het al snel 17u (we hadden uiteraard zo'n uur op de proffen moeten wachten in het begin, hoe kan het ook anders) dus we spraken af om morgen al wat archiefwerk te verrichten en rondden af.
Eindelijk les. Ik begon het te missen :-) ...

Om de dag mooi af te sluiten: een lesje hedendaagse dans. Gewoon om te proberen. Ik begin de smaak te pakken te krijgen van de gratis proeflesjes :-).. mouhaha.
Het was niet slecht ... en beetje te simpel en uiteraard veel te duur. Als ik zoveel geld neertel wil ik toch iets meer uitdaging. Ik moet niet op topniveau beginnen. Daarvoor is het veel te lang geleden en zo hoog was het niveau waarop ik eindigde ook niet. Maar toch. Dit was een beginnerslesje en nog waren er die niet konden volgen ...
Als het aanstellerig overkomt, dat is het niet. Echt niet. Ik wil gewoon wat moeite moeten doen om te kunnen volgen. Mijn niveau wat opkrikken. Anders heb ik het gevoel ter plaatse te trappelen, mijn tijd te verspillen. Hoewel het 5 jaar geleden is dat ik in de kleine Mortselse balletzaal stond, het lijkt alsof de kennis (in tegenstelling tot de lenigheid) niet verloren is gegaan.
We gaan er gewoon weer voor. Maar niet hier. Ik zoek wel een andere school en bijbehorend proeflesje :-)...

X

DAG 34-35: PLATTE ZONDAG / ITALIAN MONDAY / BUSY TUESDAY

Wat zondag betreft, kan ik kort zijn: THESIS + CS5 (Adobe-pakket)
Meer valt er niet echt over te zeggen ... uiteraard heeft er nog zo goed als niemand op mijn mails van vrijdag geantwoord (ivm mijn thesis-onderwerp). Vanaf vrijdag is het in België uiteraard ook een klein beetje Italië. Dus ik profiteer ervan om nog verder (op)zoekwerk te verrichten... *ZUCHT*

Maandag kregen we een rondleiding door Genova van onze prof. Italiaans. Ze toonde ons haar favoriete plekjes en ik was blij dat ik er toch 3/4 van kende. Ik voelde me toch een beetje 'local'. :-)
We waren maar met zijn zessen dus het werd een gezellige ochtend, langs de foccaceria, de koffiebars, de mooie palazzi, ...

Daarna werd het, zoals voorspeld, toch wat frisser, dus ben ik terug naar het appartement gegaan. Ik hoopte op een hoop thesis-gerelateerde antwoorden, maar België sliep nog...
Dan maar wat verder gezocht, een reis-planning voor mijn ventje gemaakt zodat hij niet verdwaalt in Bergamo :-) en met Marika afgesproken voor onze eerste Yoga-les!
Jaja, we voegen meteen de daad bij het woord! ... 18u aan Piazza Corvetto. De eerste school die we gaan uitproberen is hier op 5-10 minuutjes vandaan, in een zijstraatje van Via Roma.

Ik vond het ZALIG om ontspannen op mijn rug te liggen, handpalmen omhoog, benen gespreid tot dezelfde breedte als mijn romp, ogen toe, te luisteren naar de italiaanse woorden van onze yoga-meester....
Maar eerlijk gezegd ... IK VAL DAAR GEWOON VAN IN SLAAP !
Ik denk dat ik net iets te hard opga in de ademhalingsoefeningen.. Ik zou dit beter 's ochtends doen, als ik nog klaarwakker ben. Ik verschoot me een ongeluk toen de man mijn arm kwam verzetten. Hij moet gedacht hebben dat ik hem niet had verstaan ... nee man, ik was gewoon al aan het indommelen!
Positief punt, de lichaamsdelen in het italiaans zijn ook weer herhaald! :-)

Ik kwam vollledig zen thuis, met een lange rustige ademhaling... Nice work Signor Zen. Maar ik ga er toch nog eens goed over nadenken. Want 10 € voor een lesje 'hoe val ik rustig in slaap en leer ik lang en traag adem' te halen is me toch wat te veel. We doen eind deze week nog een volgende proefles in een andere school. Afwachten hoe ontspannend die uitdraait en hoeveel we daar moeten neertellen.

Dinsdag, vandaag 12-10-10, was eveneens een kort dagje. Ik moet echt aan het 'vroeger-slapen-vroeger-opstaan-plan' werken... Maar we zijn momenteel (het is weer 1u14) alweer niet goed bezig :-)
Ik heb morgen pas mijn eerste les en heb bericht gekregen van het secretariaat dat mijn Learning Agreement op het einde van de maand definitief ingevuld moet zijn. Dus ik moet gewoon leren aanvaarden dat het hier trager gaat en stoppen mij er druk in te maken. Ik besluit er een nuttige dag van te maken, gevuld met kleine taakjes: afwassen, de was doen, kamer opruimen, stofzuigen, haar wassen, reis-planning voor de mama maken, usb-stick kopen om mijn bestanden te kunnen afprinten (de printer van Tiziano blijkt niet compatibel voor Mac)...
Toen ik de blauwe was had ingestoken en de zwarte op mijn rekje hing, ben ik naar Mangini gestapt. Een zalig koffiehuisje / terras op Piazza Corvetto. Met een 'Latte Macchiato' naast me, laptopje voor me, heb ik me aan het schrijven gezet. Ook de mama mag niet verloren lopen :-)

Op weg naar huis nog even bij mijn super-lieve slager binnengesprongen. Hij had zijn vlees al wel afgedekt en bijna alles afgesloten. Maar hij heeft mij met plezier nog een 'fetta di bistecca' en een 'fetta di speck' verkocht. Ik mocht ALTIJD binnenkomen zij hij. Als er nog licht brandde was het absoluut geen probleem! Danku lieve beenhouwer!

Het werd vandaag dus een lapje supermals varkensvlees met de gerookte ham op geprikt en een pastaslaatje van farfalle met tomaatjes en schelletjes parmiggiano. Het varkensvlees neemt de smaak van de gerookte ham heerlijk op. En ik kan jullie verzekeren, de ham is hier ZO lekker, dat is hier sowieso een succesformule.

Ik moet al beginnen nadenken over wat ik donderdag ga maken. We hebben een diner'tje gepland met een man of 7. Ik ga het dessert maken maar ik ben er nog niet helemaal uit wat ik wil maken...

Nu mijn bedje in want het wordt een lange dag morgen! Eerst afspraak om 9u30 op het secretariaat van de Scuola di specializzazione voor de vakinhouden, dan van 11u15 tot 18u15 Labo di restauro dei monumenti. Daartussen moet ik ergens proberen mijn Learning Agreement op school / in een print-shop af te drukken en mijn boodschappen te doen...

En ik moet mijn allerliefste ventje naar zijn bed sturen die ondertussen nog steeds tekeningetjes aan het maken is om indruk op mij te maken ... haha I love skype :-) maar er moet morgen aan de andere kant ook nog gewerkt worden dus ik begin te denken dat ik een negatieve invloed heb op mijn wederhelft.. twee belgische bio-ritmes naar de knoppen... wie doet beter?

Buona notte Belgio!
XXX