We zijn de dag goed begonnen met een lesje Italiaans - B1 (jaja we zitten waar we moeten zitten, een niveau hoger dan we in België geëindigd waren). De lerares is het echte mama-type, een superlieve vrouw, ergens in de 30, die popelt om ons 'haar Genua' voor te stellen. Ze heeft ons beloofd een tochtje door de stad te maken binnen een tweetal weken. Niet om de toeristieke trekpleisters te bezoeken, maar om de typische hoekjes en verborgen adresjes te ontdekken. Ik kijk er naar uit! De les duurt telkens zo'n 2u, en ze gaat nog elke maandag/donderdag/vrijdag door tot 08/11... hoe ik dat ga combineren met de les, is nog een groot vraagteken. Maar dat zien we binnen 2 weken wel.
Na de les, rond een uur of elf, zijn we langs de Via Maddalena en de 'viccoli' (vie piccoli, of kleine straatjes) naar het centrum gewandeld... zalig gewoon, al die kruidenierszaakjes, naast viswinkeltjes, bakkers en slagers van hier. Je kan niet anders dan eens diep inademen en de geur van Italie opsnuiven. Van geuren gesproken, ik begin nu pas echt te wennen aan al die geuren. De geur van onze hal, de geur van het appartement, de geur van de steegjes en hun winkeltjes. Het was me allemaal te veel en te uitgesproken. Nu begin ik er stilaan van te houden, ik associeer ze niet meer automatisch met 'niet-thuis', de plek die mij zo ver verwijderd van al wat ik gewend ben.
We zijn, onderweg naar de Fnac, nog even bij WIND binnengesprongen (de man voor de aansluiting had tijdens mijn italiaanse les gebeld met een onbekend nummer, zegt de man van de winkel mij dat ik op de lijst blijf staan, en dat ik gebeld zal worden als alle anderen aan de beurt zijn geweest ... tra 48 ore ... grrzdblezgzehdo!("à"à"i'"ù'rmù'm^% !!!!!! GRAZIE ciaoooo)
Goed, Fnac dan maar (oh ja na de QB.. daar heb ik heerlijke honing gekocht om in mijn kom warme melk te doen voor het slapen gaan :-)). Fnac-kerel maakt ons duidelijk dat Marika zowel modem als router moet kopen, wat op dezelfde prijs komt als het pakket van WIND. Dus, oh ja, wij terug naar WIND ... die kerel zou ondertussen liever gaan vluchten als hij ons ziet aankomen ... haha :-D
In de QB hadden we wat kookboeken zien staan, dus we hadden de smaak (letterlijk en figuurlijk) te pakken gekregen. Het leuke aan Genua is dat er op elke hoek wel een boekenwinkel is. Maar er is er maar 1 waar je echt in verdwaalt. Een verticale spiraal voert je door alle mogelijke thema's en talen. We hebben gesnold en gezocht tot we erbij neervielen (hoewel dat eerder door de honger kwam, het was al 2u-2u30 ondertussen). En, we hebben gevonden !!! Marika nam een superleuk boek dat alle gangen behandelt, met leuke prenten, leuke layout... Ik had er reeds een ander gevonden, dat het volledige budget inpalmde. Geen ruimte meer voor leuke extra'tjes. Maar dat ene boek maakt het allemaal meteen goed... Zwart-wit-rood. Foto's van 'donne italiane' in hun omgeving, met hun familie, hun verhalen, hun pasta, hun recepten, hun geheimpjes...
Echt een prachtboek!
Het plan voor vanmiddag lag al sinds vanmorgen vast: Nervi! Maar omdat we nog steeds niet gegeten hadden en niet voorzien waren op een namiddagje strand/zee/zon, zijn we even overhuis gegaan. Een hapje gegeten, bikini aangetrokken, handdoek en zonnedrème mee en wegwezen!
Nervi is zoooooooooooo mooi!! Echt een paradijsje. Heel eenvoudig: haventje, rotsen, planten, terrasjes, bootjes, ... meer moet een mens niet hebben om tot rust te komen. We zijn naar boven gewandeld om van het mooie zicht op zee te genieten. Tot ik het zwembad opmerkte :-) Een zwembad op een platform, in de rotsen, vlak aan het water... wetende dat het best wel gevaarlijk was deze dagen om te zwemmen (er stond best wel veel wind) was dit de ideale manier om mijn voetjes toch in het water te krijgen. Vermits het al 5u was, hebben we de lieve mevrouw zover gekregen dat we aan halve prijs binnen mochten. Het deed goed om in het water te zitten, met zicht op zee, maar toch rustig. Alleen, toen de plaatselijke badmeesters en ragazzi daar tocg van de rand in de zee sprongen (inclusief salto's en duiken) begon het toch ook te kriebelen. Na voldoende observatie en bevraging, ben ik ook gesprongen. :-) Ja, het was er diep genoeg (4-5 m), ja het was er veilig (het was een plek tussen 2 rotsen, waardoor de golven gebroken werden), ja de badmeesters stonden erbij. Een sissi-sprongetje dus, verder ga ik niet :-)
Dan zijn we in de zon gaan drogen, met een boekje erbij, wachtende dat Thibault zou aankomen. Met zijn drietjes zijn we dan een geschikt plekje gaan zoeken om een pizza bij zonsondergang te bestellen :-). Aan de rand van de Ligurische zee, jawel!
Tenslotte hebben we onze granite bij een glaasje rosé opgesmuld in de haven. What a wonderful day :-). Nog van dat!
X t
Geen opmerkingen:
Een reactie posten