Ok, de roodgetinte was hangt te drogen, de warme chocomelk staat voor mijn neus...
We zullen er nog maar eens invliegen...
Het is al bijna 2 weken geleden dus ik ga al mijn nota's, foto's en kasticketjes moeten bovenhalen om de dagen te reconstrueren... Maar het zal me lukken! :-)
Dag 61 en 62, moet ik toegeven, zijn heel wazig. Ik weet dat ik moest bekomen van de vorige bezoekjes en me moest voorbereiden op het volgende. Ik weet ook dat ik ziek was en compleet futloos.
De les van maandag heb ik dus overgeslagen (wat achteraf gezien geen slecht plan was, de prof heeft een hele les over de 3 examen-mogelijkheden gepraat zei Alessandro, die ook in mijn Labo-team zit). In plaats daarvan ben ik in de late namiddag wat boodschappen gaan doen, wat al bijna 2 weken geleden was. Ik ontdekte per toeval de COOP, eindelijk een 'supermarkt' zoals wij ze kennen. Nog niet enorm, maar toch te vergelijken met een Carrefour of Delhaize van bij ons... pakweg 3/4 van die op de Prins Boudewijnlaan (voor de folks van Edegem en omstreken ;-)) laat ons zeggen. Dat maakte me toch wat gelukkiger.
En tegen het einde van de dag voelde ik me blijkbaar toch wat beter, want ik ben nog gaan dansen, heb me lid gemaakt en mijn abbonement voor november betaald.
Dinsdag is echt een zwart gat, ik heb niets uitgegeven, heb geen foto's gemaakt... ik kan er dus alleen maar uit concluderen dat ik zalig NIETS heb gedaan ... nah :-) ... nee serieus, ik heb echt geen flauw idee meer van wat er die dag gebeurd is. Ik vermoed dat ik vooral heb gewassen en opgeruimd, want Wim zou gaan aankomen, dus de lakens en handdoeken moesten gewassen worden... we zullen het daar dus mar op houden...
Woensdag (10/11) ben ik Wim aan het station gaan halen. Ik had al les gehad, maar mijn groep had pas om 4u afgesproken voor de begeleiding, en dat kwam goed uit. Even samen een dutje gedaan en dan heb ik mijn schone slapen achtergelaten om terug naar school te trekken. Na de begeleiding ben ik snel even naar boven (lees: kot) gelopen, ben hamburgertjes en ajuintjes gaan halen, heb mijn spullen gepakt voor ballet, heb mijn schone slaper een kus gegeven (hij draaide zich nog eens om) en ben naar beneden gehold. Net op tijd. Het deed goed. Ik was vergeten hoe goed een mens zich voelt na zo'n les. Je hebt anderhalf uur alle mogelijke spieren in je lichaam gebruikt en daarna zweef je. Echt. Net een pluimpje... (was het maar waar :-))
Toen ik terugkwam lag mijn schone slaper nog steeds in dezelfde positie.. misschien 10 cm verschoven.
Ik heb hem dan toch maar wakker gemaakt. De verse hamburgertjes hebben hem overtuigd denk ik.
"Fa Mc Donalds?" Zei Tizziano (of liever 'Mc DonaldsE'... nadat hij me had gevraagd of ik die 4 broodjes ging opeten???!!?)
Elke dag heeft hij wel iets aan te merken. Volgens hem eet ik elke keer te zwaar of te veel... Hij komt wel altijd piepen als hij ziet dat ik aan het koken ben. Maar vanaf dat ik een beetje room of kaas toevoeg, krijgt hij zowaar een hartaanval.
Terwijl hij vorige keer een groot bord pasta met een volledig blik bolognese-saus verorberde en daarna vrolijk een volledig bord pittavlees naar binnen kapte, plus een chocolademousse.... En ik zou zwaar eten?
Dat was dan trouwens net nadat hij had gezegd dat mijn omeletje van 3 eitjes veeeeel te veel was voor een persoon. Wetende dat ik 1m78 ben, dus veel energie nodig heb, en er NIETS anders bij heb gegeten dan 2 stukjes brood ... COME ON...
Als hij al eens iets deftig eet, is het bord over het algemeen net de gang overgestoken. Danku mama.
35 is dat dan. Tss :-)
Volgens mij hoopt hij gewoon dat ik zeg dat het inderdaad teveel is en hem uitnodig om mee te eten :-)
Het zal dat zijn!
Alleszins, de verse hamburgers waren lekker (op de broodjes na ... de italiaanse versie van hamburgerbroodjes was nogal droog en echt niet te vergelijken met de onze. Ik stop bij deze dan ook de zoektocht naar brood dat op het onze lijkt. Anders krijg ik nog een afkeur van de italiaanse bakkunsten. Terwijl ze echt wel kunnen bakken, alleen met ander deeg, andere producten, andere bloem.
We kunnen dus nog veel van elkaar leren. Belgen, Fransmannen, Italianen,...
En voer in godsnaam toch eens broodsnijmachines in !!!!!
We zijn de avond geëindigd met Merlijn :-) Oh ja. Het was vrijwillig, zowel hij als ik. No further comments.
Donderdag heb ik weer wat geleerd:
Vraag NOOIT een limonade in Italië. Je krijgt een bodem versgeperst citroensap en een kannetje water. En je betaalt er op de koop toe 5 € voor... De focaccia's maakten daarna veel goed.
Wim heeft zijn favoriete hapje ook gevonden: de Arancine. Niet wetende of ik jullie dit al verteld heb, even bijkomende uitleg: dit zijn bolletjes gekookte rijs met een kern van bijvoorbeeld vlees of saus. Deze paneren ze dan en serveren ze warm. Zalig om zo uit het handje te eten.
De variant van vandaag was er een met bolognese-vulling. En de 'rijstbal' (dixit Wim) viel in de smaak.
Daarna is het wat slenteren geworden. We waren tamelijk laat vertrokken dus het werd snel donker. Maar wel gezellig. De kerstsfeer hangt toch al een beetje in de lucht. We zijn op zoek gegaan naar verse basilicum en pijnboompitjes om dan thuis aan het echte werk te beginnen. Het was ons vorige keer niet gelukt, dus dringend tijd om ook Wim kennis te laten maken met HET streekproduct (en ondertussen ook een beetje mijn specialiteit): Trofie alla Ligure. Masterchef Wim hielp mee de verse pesto maken en aardappeltjes te schillen. It was DELICIOUS :-) once again! En ik was niet de enige die genoot.
Vrijdag was het weer nog steeds niet om over naar huis te schrijven..
Maar tegen de middag bleek het dan toch droog te blijven, hoewel anders voorspeld. We zijn de oude stad dan maar ingetrokken.
EN we hebben (op aanraden van mijn prof Italiaans) de betere kebab-zaak gaan testen. Het was niet gepland, maar we kwamen in de buurt en ik wou Wim het kleine 'Piazza dell' Amor perfetto' tonen. Een plaatsje met een verhaal. En een kebab-zaak.
Het verhaal was ik kwijt. Maar met de durum (met frietjes ... OH JAWEL :-))) in de hand inspireerden we blijkbaar de man met de hond, die over ons op het bankje op het plein zat.
Het legende is zo'n 5 eeuwen oud. Toen Lodewijk XII, koning van Frankrijk, naar Genua kwam, werd hij verliefd op een mooie italiaanse. Ze dansten de hele avond, maar 's anderendaags moest de koning al terug naar Frankrijk. Uit verdriet bleef de vrouw binnen, in haar appartement op het kleine plaatsje. Maar dagen werden weken, weken werden jaren. Ze kon de koning niet vergeten en ging kapot van verdriet. Om dat de meid van de vrouw dit niet kon aanzien, schreef ze een brief naar de vrouw, waarin verteld werd dat de koning gestorven was. Maar de vrouw overleefde dit nieuws niet en stierf in haar kamer. Toen, jaren nadien, de koning weer naar Genua keerde en de vrouw zocht, was het al te laat. Hij keek naar het huis waarin ze woonde en zei dat dit wel eens de 'amor perfetto' had kunnen zijn..
En zo werd het plaatsje gedoopt.
... word er weer stil van :-) zo mooi.
Danku voor het opfrissen van mijn geheugen, lieve italiaan.
De durum was trouwens heerlijk! :-)
We zijn verder, langs de vicolli naar beneden, richting haven gewandeld. Klein intermezzo: Cave.
Lekkere espresso aan de bar, en verder.
BELUGA BELUGA BELUGA BELUGA ... de verwachtingen lagen hoog maar ik snap nu helemaal niet meer waarom! Ik was ervan overtuigd een witte beluga op de website te hebben zien staan..
Mar er valt dus geen beluga te bespeuren he ... :-(
http://www.acquariodigenova.it
Maar we waren in form en het werd eigenlijk echt wel een leuk uitstapje :-) Duur, dat wel, maar leuk!
We zijn, zoals alle brave kindjes dat doen, gestart met een 3D filmpje (heel toepasselijk: Sammy, het kleine schildpadje)... de kindjes waren in hun nopjes...
(Het gaat nogal een zicht zijn als wij ooit kindjes krijgen. De mama en de papa gaan meer naar de Disney's kijken dan de klein mannen.... :-) mouhaha)
En dan zijn we het parcours langs de meest bizarre wezentjes, over dolfijnen, zeekoeien (waar ik op de website waarschijnlijk beluga's van gemaakt heb .. God weet waarom...), kwallen, Nemo's, haaien, krokodillen, noem maar op...
Niets wat we nog nooit gezien hadden, maar ik moet zeggen dat het allemaal wel aangenaam gepresenteerd werd. Wij gingen er toch volledig in op :-p
Daarna hadden de kindjes uiteraard weer honger gekregen, dus zijn we elks een groot bakje fruit gaan halen in de Storico, om dan nog wat te food-shoppen in de Mercato Oriëntale: nootjes, bananen, sesamzaadjes, tomaatjes EN 2 heerlijk verse, dikke schellen tonijn. De man haalde de nog bijna volledige blok uit de koelcel en sneed er twee zalige lappen af voor onze neus. Dan kan je toch niet snel genoeg achter je fornuis kruipen ?!
Het werd een slaatje met tomaatjes, rucola, en de rest van restje verse trofie, plus versgegrilde tonijn met zelfgemaakte balsamico siroop met sesam-zaadjes... :-D die ik iets te hard had laten worden... :-) het was meer balsamico-karamel, maar de smaak zat goed. Volgende keer wat meer geduld hebben.
Om de dag af te sluiten zijn we nog een cocktailtje gaan drinken in de Storico. Tot Wim's grote spijt hadden ze daar geen duvel. Maar de vervanger ging ook wel goed binnen!
Vrijdag hebben we eerst wat boodschapjes gedaan om vervolgens weer wat rond te slenteren :-) Geen zin in grote trips. Gewoon rustig cocoonen, relaxen, genieten. We zijn naar La Feltrinelli gewandeld om DVD'tjes te kopen... HELLO WINTER :-) pannenkoekjes bakken, filmpje zien, warme chocomelk drinken in bed.... I LOVE IT !
Daarna zijn we met een flesje Muscato naar Marika gegaan. Boy oh boy, die wijn was heerlijk!
Ten slotte een laatste cocktailtje op Piazza Delle Erbe en dan ons nestje in.
Haha .. en om de trend zondag verder te zetten zijn we die dag ook gewoon gestart met een filmpje..
Daarna zijn we wat kerstshopping gaan doen in La Rinascente en Coin maar de inspiratie was nog niet helemaal gerijpt. :-)
Het was een gezellig laatste dagje. We zijn nog lekker gaan eten en nog een glaasje gaan drinken op Piazza Delle Erbe ... en nog een glaasje ... en nog een glaasje ....
Er hadden voor mij nog vele duveltjes, vele theetjes en vele cocktailtjes mogen volgen maar het begon te regenen en koud te worden, dus dan zijn we toch maar huiswaarts gekeerd.
Maandag (DAG 68) hebben we nog net de tijd kunnen nemen om lekker te ontbijten met yoghurt/fruitsap/croissant/donut/broodjes/kaas/fruit/... alles erop en eraan..
Om ons dan in de gietende regen naar de bushalte te begeven. Ik moest me haasten voor de 1e les 'Informatica per i beni architettonici' dus was het een snel afscheid... aan de bushalte... onder de paraplu... in de regen. Om het allemaal nog wat harder te maken.
Anderzijds, een zwart gat was nergens te bespeuren. Ik werd meteen in een drukke week gesmeten, met lessen van architectuur, lessen van de Scuola di Specializzazione, balletlessen, balletoptredens,...
Maar goed ook. 's avonds kon ik 'il mio ragazzo' al weer op de webcam zien.
We hebben een webcam-relatie ... but I like it!
:-) X
Geen opmerkingen:
Een reactie posten