DAG 18 : dinner for 2

Doel van vandaag: er een beter dagje dan gisteren van maken. Mission accomplished!

Rustig opgestaan en ontbeten, alles wat opgeruimd .Om 2u naar de les, dan Palazzo Reale gaan bezoeken en volledig in opgegaan in de appartementen van koning en koningin J . Dit was toch een van de mooiere palazzi die ik tot nu toe zag!

Naar huis gewandeld, nog wat melanzane (aubergines) gaan halen en zo’n misterieus stukje fruit dat aan cactussen groeit J: fichi d’india … toch niets voor mij hoewel je mij dat niet vaak zal horen zeggen … In vijgen heb je hele kleine pitjes in het vruchtvlees, hierin zit een beetje vruchtvlees tussen ongelooflijk veel grote pitten… afgeschreven J

Marika kwam tegen 8u naar mij om samen te eten, we hebben er een heerlijke ‘insalata’ van gemaakt: farfalle (pasta) + pomodori (tomaten) + melanzane (aubergines, warmgemaakt in de pan) + mozarella + rucola + balsamico-dressing, voorafgegaan door een aperitiefje met een glaasje witte wijn (die achteraf de wijn bleek te zijn die de huisbazin van Marika ooit van haar ex had gekregen .. een wijn die ze nooit wilde opdrinken. Marika had zich van fles vergist :-D … het was wel super lekkere wijn! ) En daarbij stukjes heerlijk straffe kaas.

Dessert: cannestrelli, de plaatselijke specialiteit, zandkoekjes met suikerpoeder op, in de vorm van bloemetjes met een gaatje in. J

Goed gelachen vandaag! J

xxx

DAG 17 : comfort food

Vandaag was niet zo’n topper. Na de les, waarbij ik mijn aandacht niet kon houden, zijn we naar school gegaan. Ik heb mijn Proof of stay meegekregen MET de mededeling dat ik de heft van mijn vakken niet mocht volgen als Erasmusser. Het meisje dat hier vorig jaar was heeft blijkbaar maar 3 vakken officieel gevolgd. Naar Artesis gebeld, daar waren ze van niets op de hoogte. Een onderzoek volgt dus… en ik kan weer van vooraf aan beginnen. TOF !

(ik denk dat ik toch de zelfde werkwijze als vorig jaar ga volgen, die andere vakken gewoon met goedkeuring van de proffen volgen en officieuze punten vragen in februari.)

Ik ben daarna dan maar naar mijn computer getrokken om de lijst met de vakken terug door te nemen… zo’n 10 keer!? .. ik ben er toch nog niet uit en denk dat ik toch ga proberen mijn eerste keuze door te drukken.. we zien volgende week wel. Ze werken morgen toch niet op school dus ik zal er dan ook maar niet over stressen zeker ?! uitgerekend ik erger mij aan de Italiaanse mentaliteit van ‘als ’t vandaag niet is, dan zal’t morgen wel zijn zeker :-)’… ‘stress?? Waar??’ … ‘had ik drie dagen gezegd … ja ’t zullen er toch 8 zijn…’

AAARGH J

Tegen da’k terugkom ben ik dus NOG trager :-) , goed he !!!

Na 2-3u puzzelen, had ik nood aan frisse lucht en ben ik even gaan kijken waar het treintje naar Casella vertrok. Ik denk dat ik daar dit weekend eens naartoe trek. De treintjes rijden op een van de oudste smalle spoorwegen in Italië, steil omhoog de bergen in. Eindhalte Casella. Het zicht zou echt super zijn… Het stationnetje is alleszins op 10min. stappen van hier. Da’s al positief. Ik heb het uurrooster meegekregen en de prijzen: 4 € heen en terug, daar kunnen we niet voor sukkelen.

Na zo’n nutteloos dagje was de nood aan comfort food hoog, ZEER HOOG! De ultieme oplossing: verse aardappelpuree met voldoende boter, melk en nootmuskaat .. hmmm (de italiaanse versie weliswaar … of toch mijn italiaanse versie: met zucchini / courgetten vermengd J) Wat plaatselijke worst erbij en we wanen ons heel even in België …

X

DAG 16 : Pesto Genovese

Ik heb net mijn zelfgemaakte, verse pesto door mijn 'trofie' gedraaid, wat princesseboontjes erbij, en een handvol schilfers parmiggiano erover.. klaar om aan te vallen :-)
Vandaag is eigenlijk een beetje geflopt maar het was zooo leuk..
Ik ben met goede voornemens opgestaan, heb mijn documenten voor het Learning Agreement (lijst van vakken die ik zal volgen) afgedrukt (Tiziano - ja ik kan eindelijk de naam van de italiaan onthouden :-) - heeft zijn MINI-laser-jet-printer op mijn computer geïnstalleerd), heb ontbeten, me gewassen en ben boodschappen gaan doen. Na meer dan een uur ronddolen in de winkel, op zoek naar lekkers voor de komende 7 dagen, ben ik erin geslaagd met mijn volgeladen IKEA-tas (danku IKEA!) terug thuis te geraken en alles op tijd in de koelkast te krijgen. Ik heb mijn papieren genomen en ben naar school vertrokken. Het plan: Proof of stay ophalen, Learning Agreement officieel indienen. Niet ingecalculeerd: antiekmarktje op weg naar school. Zwakke schakel: doro. Gevolg: erasmus-bureau dicht.
Ik was dus verplicht om mijn boodschapjes verder te zetten in de 'viccoli' (VIE + PICCOLI of kleine straatjes rond Via della Maddalena, zie een paar dagen terug). GENIETEN!!
Ik heb een supermooie bakkerij gevonden waar ze ook verse pesto maken, zoals overal eigenlijk maar deze zag er uitzonderlijk goed uit. 50g verse pesto: check! Ik heb er ook meteen een stuk van iets onbekends gekocht, want ik had nog niets gegeten vanmiddag. Kort samengevat was het een laag deeg, dan iets dat op broccoli-mousse leek, dan een heerlijk korstje... vraag me niet hoe het heette, ik heb gewoon gewezen :-)
Op het marktje op het einde van Via della Maddalena heb ik een klein stenen vijzeltje gekocht, met een houten stamper. Dat zijn de beste om pesto te maken. De (olijf)houten stamper zorgt ervoor dat de basilicum al zijn smaak behoudt! 2 appels, een zakje 'pinnoli' (pijnboompitten), een basilicumplantje (verse uit de streek van Prà, hier dus - het bezoeken van de velden waarop de basilicum van Prà groeit staat ook nog op het programma ) en een tube superglue later zijn we klaar om huiswaarts te slenteren. Nog even genieten van de italiaanse namiddagzon.
Voor zij die willen meegenieten:

'TROFIE AL PESTO' voor 4 personen

ingredienti:
400 g trofie (pasta in de vorm van kleine onvolmaakte gedraaide worstjes)
2 teentjes look
2 bosjes/plantjes verse basilicum (liefst uit de omgeving van Prà)
4 eetlepels geraspte parmesaan
2 handjes pijnboompitten
olijfolie (extra vierge)
zout

01
neem de mooie basilicumblaadjes van de plant, was ze en droog ze zorgvuldig.

02
versnipper de look, de basilicumblaadjes, de parmesaan en de pijnboompitjes in de vijzel tot je een smeuïg geheel bekomt.
(liefst dus een olijfhouten stamper in een natuurstenen vijzel om de smaak van de basilicum te behouden)
Proef en voeg naar eigen smaak zout toe.

03
Laat de foglie in gezouten water koken.

04
Als de foglie al dente zijn, laat je ze uitlekken tot er nog een klein beetje kookvocht achterblijft, en voeg je de verse pesto toe. De pesto zal zich vermengen met het kleine beetje kookvocht en zo een smeuïg geheel vormen.

05
Werk af met wat basilicumblaadjes en schilfers parmezaan.
Wie een completere maaltijd wil, kan zoals de locals hier princessebonen en aardappeltjes toevoegen. (ik liet de aardappels achterwege, vermits de pasta me zo al zwaar genoeg leken)

Buon apetito!
X

DAG 15: a frame full of memories

Vandaag ook niets wereldschokkend. Maar ik werd er wel goedgezind van. Ik ben de dag begonnen met het verzamelen van leuke fotootjes voor mijn collage. Die moet in mijn enorme Ikea-kader komen. Dan ben ik de stad afgelopen, met vele omwegen, op zoek naar een manier om mijn foto's meteen af te drukken. :-D nooit gedacht dat dat zo moeilijk kon zijn. Als je bedenkt dat wij in België in elke Blokker, elke GB, elke Kruidvat, HEMA.. (noem maar op) een toestel hebben staan om 'à la minute' foto's af te drukken, dan hebben we toch weer een kleine italiaanse achterstand ontdekt. Net als het futuristische monster, 'flat screen' genaamd. Een klein dik tv'tje is toch hip ?!? En goedkoop !!! Maar da's weer een ander verhaal.
Mijn zoektocht heeft me wel leuke nieuwe shopping-oorden doen ontdekken, maar de foto's stonden nog steeds op mijn SD-kaartje, en nergens anders. Uiteindelijk vond ik een toestel in de Fnac.. om foto's in 48u af te printen! RE-VO-LU-TIO-NAIR! :-)
Maar goed, tegen 17u40 was er een klein lichtje aan het einde van mijn tunnel: een fotograaf wilde ze op een uurtje afprinten. Bingo. Ware het niet dat ook dat toestel tilt sloeg.. ik begin te geloven dat ik een negatieve invloed heb op computers... Maar 15min. later, werd de bestelling toch doorgevoerd. Ok, nog een uur vullen. En, jawel, het werd een vruchtbaar uur, met de aankoop van een kleedje voor de trouw van T&C volgende week. En toen ik ook de fotootjes, mooi helder afgedrukt in de omslag vond, kon ik met een gerust hart naar mijn kamertje trekken. Het is een mooi kadertje geworden... ik denk dat ik er een tweede ga maken, voor al wie er niet in geraakte.. :-)
a domani amici!
X

(dag 13: schaakpark gevonden! :-))

Ah ja, vergeten:
dag 13 was een lui studeerdagje, met het zicht op de eerste italiaanse les.
Niets speciaals dus. Ik heb wel een parkje ontdekt, echt heel klein, met witte banken met een schaakbord op. Dit vraagt om schaaktornooitjes :-D

DAG 14 - un lunedi a Nervi

We zijn de dag goed begonnen met een lesje Italiaans - B1 (jaja we zitten waar we moeten zitten, een niveau hoger dan we in België geëindigd waren). De lerares is het echte mama-type, een superlieve vrouw, ergens in de 30, die popelt om ons 'haar Genua' voor te stellen. Ze heeft ons beloofd een tochtje door de stad te maken binnen een tweetal weken. Niet om de toeristieke trekpleisters te bezoeken, maar om de typische hoekjes en verborgen adresjes te ontdekken. Ik kijk er naar uit! De les duurt telkens zo'n 2u, en ze gaat nog elke maandag/donderdag/vrijdag door tot 08/11... hoe ik dat ga combineren met de les, is nog een groot vraagteken. Maar dat zien we binnen 2 weken wel.
Na de les, rond een uur of elf, zijn we langs de Via Maddalena en de 'viccoli' (vie piccoli, of kleine straatjes) naar het centrum gewandeld... zalig gewoon, al die kruidenierszaakjes, naast viswinkeltjes, bakkers en slagers van hier. Je kan niet anders dan eens diep inademen en de geur van Italie opsnuiven. Van geuren gesproken, ik begin nu pas echt te wennen aan al die geuren. De geur van onze hal, de geur van het appartement, de geur van de steegjes en hun winkeltjes. Het was me allemaal te veel en te uitgesproken. Nu begin ik er stilaan van te houden, ik associeer ze niet meer automatisch met 'niet-thuis', de plek die mij zo ver verwijderd van al wat ik gewend ben.
We zijn, onderweg naar de Fnac, nog even bij WIND binnengesprongen (de man voor de aansluiting had tijdens mijn italiaanse les gebeld met een onbekend nummer, zegt de man van de winkel mij dat ik op de lijst blijf staan, en dat ik gebeld zal worden als alle anderen aan de beurt zijn geweest ... tra 48 ore ... grrzdblezgzehdo!("à"à"i'"ù'rmù'm^% !!!!!! GRAZIE ciaoooo)
Goed, Fnac dan maar (oh ja na de QB.. daar heb ik heerlijke honing gekocht om in mijn kom warme melk te doen voor het slapen gaan :-)). Fnac-kerel maakt ons duidelijk dat Marika zowel modem als router moet kopen, wat op dezelfde prijs komt als het pakket van WIND. Dus, oh ja, wij terug naar WIND ... die kerel zou ondertussen liever gaan vluchten als hij ons ziet aankomen ... haha :-D
In de QB hadden we wat kookboeken zien staan, dus we hadden de smaak (letterlijk en figuurlijk) te pakken gekregen. Het leuke aan Genua is dat er op elke hoek wel een boekenwinkel is. Maar er is er maar 1 waar je echt in verdwaalt. Een verticale spiraal voert je door alle mogelijke thema's en talen. We hebben gesnold en gezocht tot we erbij neervielen (hoewel dat eerder door de honger kwam, het was al 2u-2u30 ondertussen). En, we hebben gevonden !!! Marika nam een superleuk boek dat alle gangen behandelt, met leuke prenten, leuke layout... Ik had er reeds een ander gevonden, dat het volledige budget inpalmde. Geen ruimte meer voor leuke extra'tjes. Maar dat ene boek maakt het allemaal meteen goed... Zwart-wit-rood. Foto's van 'donne italiane' in hun omgeving, met hun familie, hun verhalen, hun pasta, hun recepten, hun geheimpjes...
Echt een prachtboek!
Het plan voor vanmiddag lag al sinds vanmorgen vast: Nervi! Maar omdat we nog steeds niet gegeten hadden en niet voorzien waren op een namiddagje strand/zee/zon, zijn we even overhuis gegaan. Een hapje gegeten, bikini aangetrokken, handdoek en zonnedrème mee en wegwezen!
Nervi is zoooooooooooo mooi!! Echt een paradijsje. Heel eenvoudig: haventje, rotsen, planten, terrasjes, bootjes, ... meer moet een mens niet hebben om tot rust te komen. We zijn naar boven gewandeld om van het mooie zicht op zee te genieten. Tot ik het zwembad opmerkte :-) Een zwembad op een platform, in de rotsen, vlak aan het water... wetende dat het best wel gevaarlijk was deze dagen om te zwemmen (er stond best wel veel wind) was dit de ideale manier om mijn voetjes toch in het water te krijgen. Vermits het al 5u was, hebben we de lieve mevrouw zover gekregen dat we aan halve prijs binnen mochten. Het deed goed om in het water te zitten, met zicht op zee, maar toch rustig. Alleen, toen de plaatselijke badmeesters en ragazzi daar tocg van de rand in de zee sprongen (inclusief salto's en duiken) begon het toch ook te kriebelen. Na voldoende observatie en bevraging, ben ik ook gesprongen. :-) Ja, het was er diep genoeg (4-5 m), ja het was er veilig (het was een plek tussen 2 rotsen, waardoor de golven gebroken werden), ja de badmeesters stonden erbij. Een sissi-sprongetje dus, verder ga ik niet :-)
Dan zijn we in de zon gaan drogen, met een boekje erbij, wachtende dat Thibault zou aankomen. Met zijn drietjes zijn we dan een geschikt plekje gaan zoeken om een pizza bij zonsondergang te bestellen :-). Aan de rand van de Ligurische zee, jawel!
Tenslotte hebben we onze granite bij een glaasje rosé opgesmuld in de haven. What a wonderful day :-). Nog van dat!
X t

DAG 12

Het is even spannend geweest maar doro was als eerste op de afspraak, maak dat mee :-)
Wekker om 5u45 gezet (afgedrukt en omgedraaid), om 6u20 bang wakkergeschoten... nog 40 minuten om me te wassen en aan te kleden, mijn zak te maken, mijn boterhammetjes met kaas en rucola te maken, ontbijt mee te grabbelen en naar Via Roma te lopen...
Het is gelukt. En dat laatste nog wel op 4 minuten, van de voordeur tot de bushalte. Een record dat ik waarschijnlijk nooit meer zal breken :-)
Marika en Veerle kwamen 15 min. later ook aangelopen en we zijn meteen de bus opgesprongen naar het station. We hebben een trein later genomen dan voorzien maar nog steeds een goedkoop 'boemeltreintje'. Goed voor de portemonee en voor een zacht ontwakingsproces van 2u... Me like!
In het station zijn we Guillaume tegen het lijf gelopen, die terug naar Parijs vloog voor zijn ingangsexamen bij het leger deze week. Eenmaal aangekomen in Milaan, zijn we met zijn allen eerst een koffieTJE gaan drinken een een croissantje gaan eten (een yoghurtje was me toch wat weinig vanmorgen... en ze zagen er zo lekker uit :-)). Ik heb me uiteraard weer vergist en een nespresso ipv een capucino genomen. Weer maar een slokje koffie voor bijna dezelfde prijs als een volle tas :-) dit was echt de laatste keer.. hoewel het smaakte.
We hebben ervan geprofiteerd om even af te spreken hoe we onze dag zouden indelen. Naast het café, hebben we meteen een kaart van Milaan gekocht en afscheid genomen van Guillaume, die de tram naar de luchthaven moest nemen. De eerste stop was (verplicht volgens de wetten van de goede toerist) Il Duomo. Het was een mooi zicht, die gotische kolos op een plein VOL duiven. We hebben ze binnen bezocht en toen we de toren wilden beklimmen begon het ongelooflijk hard te gieten. We zijn gaan schuilen in de Galleria Vittorio Emanuele II. Een super mooie winkelgallerij met de ene luxewinkel naast de andere en, niet te vergeten, THE BULL without balls :-). Met je voet ronddraaien/wrijven in de edele delen van de mozaïeken stier, zou geluk brengen. Ik ben benieuwd of het iets gaat uithalen... :-) voor mij een nieuwe computer graag... De gallerij zelf zou de eerste zijn die een volledige overkoepeling kreeg van staal en glas. De architect kwam tragisch om het leven, niet lang voor de afronding van de werken, toen hij van het dak naar beneden viel! Dat weten we dan ook weer.
We zijn even langs de Quadrilatero della moda gelopen, tussen Chanel, Dior, Jimmy Choo,... noem maar op. En we zijn er evensnel maar iets gefrustreerder weer weggelopen :-). Da's voor later, als we groot zijn...
De tocht liep verder langs het Castello Sforzesco en de tuinen, naar het Triennale di Milano, het plaatselijke design museum. http://www.triennale.org/
Tenslotte zijn we de stad doorgewandeld naar de oude buurt langs de San Lorenzo gallerij en dan naar de oude kanaaltjes. Daar hebben we de volledige lading hemelwater over ons heen gekregen, waardoor we genoodzaakt waren om de trip af te ronden en stationwaarts te keren.
Het was de verplaatsing waard, maar ik ga sowieso nog een keertje terug om de rest te zien. Het lijkt me wel dat we het belangrijkste gehad hebben maar de stad heeft me toch aangenaam verrast. De heerlijke winkelstraten, de properheid in vergelijking met de kustdorpen, het echte stadsgevoel, de aantrekkelijke restaurantjes, warme dubbele nuttella-pannenkoeken die mijn ogen uitstaken :-), antiquairs, ... Alleen aan de eeuwige opdringerige zwervers en rommel-verkopers raak ik maar niet gewend! Ze willen per se je tramkaartje uit de automaat halen en je moet en zal een armbandje of een paraplu kopen .... jongens toch! no no NO :-) ik zal volgende keer eens in het nederlands proberen, misschien begrijpen ze het dan wel!
De foto's volgen zo snel mogelijk op facebook!

kus x t