1) sorry voor het wachten (ik had belangrijkere dingen te doen ;-))
2) sorry voor de details die ik vergeten ben (het is allemaal veel te snel gegaan)
3) sorry voor de details die ik bewust weglaat (ons weekje moet nog een beetje het onze blijven :))
Ik maak het ook meteen weer goed: hoewel we geen spectaculaire dingen gedaan hebben, het was een weekje om nooit meer te vergeten!
Wim is zondag aangekomen in Milaan, waar ik hem ben gaan opwachten, de shuttle naar Milaan Centrale had hij gemakkelijk gevonden maar die treinen, dat is toch maar een grote soep. En eerlijk gezegd, ik was maar al te blij dat ik hem al in Milaan kon zien. 10u 's morgens maar de tijd stond even stil.
De eerst volgende boemeltrein vertrok pas rond 12u25 dus we hadden tijd om een koffietje te drinken en even kort naar het centrum af te zakken voor een wandelingetje langs de Duomo en de Galleria. Daar was een boekenwinkeltje open, waar we gezellig tussen de boekjes konden slenteren, genietend van elkaars gezelschap.
Buiten regende het maar het kon ons niets schelen. Zolang we maar met twee onder ons oranje parapluutje konden lopen (even ter informatie, mijn roze heeft me vorige week in de steek gelaten en is in de vuilbak op school beland).
Na een vermoeiende treinrit, zijn we de tas op mijn kamer gaan afzetten en naar de supermarkt vertrokken voor wat vlees. Aangezien het net middagpauze was, heb ik ervan geprofiteerd om Wim kennis te laten maken met de trappen van Genua en hem het voetbalstadion te laten zien.
Ik had Wim liever nog wat langer laten slapen maar Lucia en haar man vonden het absoluut nodig om met veel lawaai en tegen mijn wil in, het bed voor Wim te komen installeren. Ik wilde initieel gewoon de twee matrassen op de grond leggen, dekbed erover en klaar is kees. Als Wim dan weg is, zet ik het matras gewoon tegen de muur, en ondertussen hoef ik geen vuil bed in mijn kamer te hebben, dat ze van onder het stof in de kelder hebben gehaald.
OK, achteraf gezien moet ik toegeven dat ik best blij ben met het tweede bed. Het was al bij al niet zo vuil en bestond slechts uit een lattenbodem met poten onder. Die haal ik dus even snel uit elkaar tussen de bezoeken door. Het matras hebben we toch even 'gestofzuigd' (als je dat al stofzuigen kan noemen... het prehistorische ding maakt veel lawaai maar van zuigen komt er niet veel van in huis.. ) want op een matras vol haren van vorige gebruikers zou ik mijn hond nog niet laten slapen. Ach ja, dekbed erover en da's ook weer in orde.
Het werd een gezellig avondje met een glaasje rosé erbij en een deugddoende nacht om te herstellen van een vermoeiend eerste dagje.
Maandagmiddag moest ik naar de les. De les italiaans had ik 's morgens overgeslagen, ik was nog laat bezig geweest met opzoek- en schrijfwerk i.v.m. mijn thesisonderwerp en kon er bijgevolg niet uit. Het Belgje dat daar naast mij heerlijk lag te slapen zal er ongetwijfeld ook wat mee te maken hebben gehad. Maar we hadden daarna dan maar afgesproken dat Wim mee naar het eerste lesje Restauro Urbano zou komen en dan zouden we daarna de stad wat bezoeken.
Ik had het kunnen weten, de les was afgelast wegens 'onbeschikbaarheid' van de prof'.
Onbeschikbaarheid ... mja...
Maar goed, dat gaf ons wel de hele middag om de stad te bezoeken, wat te shoppen, ... een eerste kennismaking met Genua!
Dinsdag begon in mineur. Ik weet van mezelf dat ik extreem (iets té extreem weliswaar) op hygiëne gefocust ben, maar er zijn toch grenzen die je respecteert als je met meerdere mensen onder één dak leeft.
Uitgerekend ik heb een medebewoner die zich NIETS van die grenzen aantrekt. Met vuile schoenen de badkamer inkomen, niet kunnen douchen zonder de HELE badkamer nat te maken, er elke keer in slagen de WC niet proper achter te laten, geen rijst kunnen klaarmaken zonder dat de HELE keuken vol rijstkorrels ligt (en het blijft niet alleen bij rijst, je kan zijn hele weekmenu op het fornuis en de vloer aflezen), ... ALLES KAN !
En ik wordt daar lichtjes zot van :-) ...
Dus, ik weet niet meer juist of ik dit in het begin van mijn verblijf had vermeld, maar ik heb mezelf op dag 2 of 3 een badmatje en een anti-slipmatje voor in bad aangeschft (in krokodilvorm... :-) haha... waarvoor dank aan IKEA). Zo moet ik tenminste niet op zijn vuiligheid gaan staan..
Wat gebeurt er nu dinsdagochtend... ik leg alles klaar voor Wim in de badkamer, zodat ook hij zijn voeten op een proper matje kan zetten. Wim neemt een douche, kleed zich aan, komt naar de kamer om te zeggen dat ik naar de badkamer kan, ik neem mijn handdoek en kleren vast en stap naar de badkamer .... WIE ZIT ER IN DE BADKAMER ??? Oh ja: De vuile Est (ik wilde Estlander zeggen, maar dat is blijkbaar niet correct .. dus het is een Est ... het klinkt zelfs als een scheldwoord ... ).
En wat lag er nog in / voor het bad? Oh ja: Mijn krokodil en mijn badmatje !!!
Man man man ... ik kan niet eens beschrijven wat er toen door mij heenging maar het was licht te vergelijken met het gevoel dat de grond of liever je badmat onder je voeten wegzakt ...
AAARGH ...
Ik heb me dan maar aan de lavabo gewassen, heb de matjes daar laten liggen, heb de Est gezegd dat hij in het vervolg tenminste iets kon vragen als hij het licht zag branden en andermans spullen in de badkamer zag liggen en heb ik mijn over-reaction-bui beslist dat die matjes vanavond in de vuilbak zouden belanden.
Dat was nu het enige wat ze me hier niet moesten lappen se ...
Maar goed dat Wim er was.. We hebben onze broodjes en 3-cm-dikke boterhammen verder opgegeten (ik had bij de bakker een gesneden broodje gevraagd ... stomme ik :-) ... de vrouw nam een mes en sneed het brood in 6 gelijke sneeën... :-D) en zijn naar Nervi vertrokken. Even afkoelen.
Nervi was een schot in de roos, Wim was er dol op. Het is ook overweldigend mooi als je daar voor het eerst aankomt... en de volgende keren eigenlijk ook. We zouden uren op dat terrasje zijn blijven zitten, moest ik ook Camogli nog op de planning hebben gezet. Onderweg naar het station, zijn we nog even langs het park van Nervi gelopen. Dit staat bekend om zijn eekhoorntjes. Je moet eigenlijk een zak nootjes meebrengen als je erheen gaat. Het is heerlijk om die beestjes zo snel naar de noten te zien spurten. Ze schatten even voorzichtig hun gastheer in, keuren de noot van dichterbij, en vluchten er dan de bomen weer mee in. Na 15 min. heb je het er uiteraard gezien maar het is toch de moeite waard. Op naar Camogli.
Hoewel dit voor Wim toch niet op kon tegen Nervi hebben we er onze namiddag mooi afgerond. Even ontspannen op de rotsen aan het water liggen, even rondwandelen en afsluiten met een cocktail met zicht op zee. Het leuke aan terrasjes doen in Italië (als je frisdrank/alcohol neemt tenminste) is dat je er een massa hapjes bij krijgt :-)
We waren van plan op de avond met een etentje in Nervi in te zetten, op de terugweg, maar alle restaurantjes waren ondertussen gesloten. De toeristische periode is hier toch duidelijk al afgerond.
De zomer nog niet helemaal :-) ... voor ons Belgen toch niet. Het was een stralende dag, perfect om in een rokje rond te lopen. En ondertussen lopen al die Italianen al met hun winterjassen en warme truien rond.
Woensdag begon vroeg met een bezoek aan onze 'torre Specola' (de toren in het fort 'Castelaccio', die we met onze groep behandelen voor Labo. di resatauro). Wim lag ondertussen nog rustig te slapen.
We hebben een eerste reeks vragen beantwoord, een foto-reportage gemaakt om te kunnen linken met eerste basisplannen, wat geschetst, ...
Het zicht was er prachtig. De fortengordel is uiteraard in de hoogte gelegen, maar niet zoals in 'Edegem-hoogte', echt wel 'berg-hoogte'... Je hebt dus het meest fenomenale zicht over de stad. Het gebouw was boeiend maar het wordt geen simpele opdracht. De oppervlakte van de toren is echt niet te onderschatten en de schade toch aanzienlijk. We gaan er ons werk nog mee hebben.
Daarna ben ik Wim gaan oppikken op het appartement en zijn we langs de wijk Casteletto, Via Garibaldi, Via Bensi, ... afgedaald naar de haven. Het weer was nog steeds super dus het werd toch nog een zalig dagje.
Na een dutje op het drijven terras, midden in de haven, zijn we (met een omweg voor een fruitslaatje en een ijsje) terug naar de bus gestapt en hebben we nog een uitje naar IKEA gemaakt.
Met het risico nu door iedereen voor zot verklaard te worden (jullie doen maar :-)): ik heb een nieuw badmatje en antislipmatje gekocht. Ja, sorry.. :-) het moest. Ik kan het gewoon niet, op die andere matjes gaan staan, wetende dat die vuile Est erop heeft gestaan...
Dan ben ik maar gek :-)
(Iemand die je nog riekt als hij al een halfuur uit de kamer is, die is niet bepaald proper te noemen... en dan kan ik dit voorval uit principe gewoon niet wegslikken... geen denken aan :-))
Omdat we dan toch van plan waren geweest onszelf op een restaurantje te trakteren in Nervi, zijn we maar een hapje gaan eten in 'Vino e Cucina' op 5 minuutjes van mijn appartement, waar het toch een hele kunst bleek om in Italië op restaurant te gaan...
We vragen aan de studente die de bestelling opnam of een secundo piatto voloende is als 'hoofdgerecht' en nemen dan elks een gerechtje uit die lijst. Ik neem een stukje varkensvlees met aardappeltjes en paprika's in de oven. Geen haute cuisine maar zeker niet slecht. Wim neemt de tonijn met balsamico azijn. En dat is wat hij kreeg. Een stuk tonijn inbalsamico azijn. Niets meer en niets minder... We hebben er dan toch maar een slaatje bij besteld...
Donderdag is heel onverwacht uitgedraaid. Er was slecht weer voorspeld, dus ik dacht gewoon ons laatste dagje rustig in de stad door te brengen, misschien een palazzo te bezoeken... Maar de zon straalde en ik wilde er nog even van genieten. We waren wel veel te laat opgestaan maar hebben toch beslist om naar Cinque Terre te vertrekken. Dit zijn een vijftal kustdorpjes naast elkaar, die verbonden zijn met een smal bergweggetje. De weg stijgt en daalt afwisselend, dus het is best vermoeiend, maar het zou op zo'n 5u te doen zijn. Dat zat er bij ons sowieso al niet in, want dan moet je echt vroeg vertrekken, wil je s middags even kunnen eten enz.
Wij zijn uiteindelijk met de trein tot in Monterosso gegaan en hebben dan het stuk tussen Monterosso en Vernazza afgewandeld. Dit is een van de twee langste stukken. We hebben er zo'n uur en 3 kwartier over gedaan in de vlakke zon en hebben ons dan op een terrasje gezet voor een lasagne en wat trofie.
Een goed tip als je nog verder wilt wandelen: zet je niet neer want de goesting is over :-)
Wij wilden niet per se verder wandelen dus we hebben er maar gewoon van genoten.
Het was er echt nog zalig! Het shoppen, het babbelen, het wandelen, het lachen, het eten. Het had allemaal eeuwig mogen duren!
Het is nu wel even wennen, weer alleen zijn op de kamer, alleen boodschappen doen, tegen een computer praten .. maar telkens ik naar de foto's kijk, geniet ik opnieuw... zo houd ik het wel weer even vol ... tot het volgende bezoekje :-)
***
