DAG 23: PORTOFINO WEDNESDAY

Het begon weer op zijn italiaans :-)
Gisteren heb ik een mailtje gekregen van Prof. Roberto Bobbio, de erasmuscoördinator die mijn Learnign Agreement moet ondertekenen. Ik wil uitpluizen waarom ik van het secretariaat niet mag doen wat alle belgische studenten de voorbije jaren wel mochten. Ik hoop dat Bobbio en Musso (departementshoofd) er wel van op de hoogte zijn en mij gewoon mijn ding laten doen. Alleszins vandaag afspraak met Bobbio, volgende week met Musso.

Zou had het moeten zijn, ware het niet dat ik daar 45min. heb staan 'koekeloeren' voor niets of niemand.
D: Sai dov'è Roberto Bobbio?
Juffrouw van het secretariaat: No, non lo so, deve arrivare. Aspetta...

Aspetta, aspetta, aspetta... ik aspetto al 45min... ik denk niet dat ik nog lang ga aspettare...
Saluu en de kost. Hij zal dan wel volgende week woensdag bedoeld hebben zekers...
Ik vertrek terug huiswaarts, stuur hem een mailtje om mijn aanwezigheid en zijn afwezigheid te benadrukken en zeg hem dat ik vermoed dat de afspraak dus volgende week doorgaat.
Bikini en handdoek onder de arm vertrek ik naar het station. Ik heb een laatste dagje strand verdiend voor ik naar België vertrek.
Ik vertrek naar Portofino. Trein tot Santa Margherita (en nog iets...), dan bus langs de kust naar Portofino, inclusief de meest paradijselijke uitzichten. Ik heb nog nooit zo graag op een bus gezeten.

Portofino was mooi, een mini-haven midden in dat paradijs. Maar dan met de sjieke winkels (Dior, ... name it). Maar ik had op weg naar daar een ingesloten strand gezien. Een kleine baai, midden in het groen, wat zand..
Dus ik besluit de boot terug te nemen naar Santa Margherita. Het was de 5€ waard!

Op volle zee genieten van het landschap, de wind in het gezicht. ZALIG! Na een laatste busritje kwam ik bij het strand aan, waar ik de rest van de namiddag heb doorgebracht.
Nog even genietend van die italiaanse zon en het zeldzame zand tussen mijn tenen.
Oogjes toe.

Antwerp, my love, see you tomorrow!
X